woensdag, juli 29, 2020

De rode koffer - blijven schrijven...

The inspiration is high in this one...
Weer een verhaaltje dat uit mijn virtuele pen gevlogen is. Alle reacties zijn meer dan welkom! ūüôā
De rode koffer
SCHRIJVERSPUNT.NL
De rode koffer
‘Waarom?’‘Waarom wat?’‘Waarom wil je naar buiten?’‘Ik krijg het hier benauwd.’‘Het is niet veilig daarbuiten.’‘Hier word ik gek.’‘Je moet wachten.’‘Ik kan niet meer wachten.’De muffe lucht maakt mijn hoofd ijl. Ik hap naar adem, naar verse zuurstof. Die is er niet.‘...

dinsdag, juli 28, 2020

100 woorden - tijd


Nog een vingeroefening voor Hebban. :-)


‘Aeon, waar zijn de wijzers?’
‘Weg, ik heb de tijd gestopt.’
‘Waarom?’
‘Tijd is pijn. Zonder tijd, geen verlies. Niemand die nog sterft. Geen ziekte of verdriet, geen leed. Zou dat niet goed zijn?’
‘Neen.’
‘Waarom niet? Een wereld zonder pijn, dat wil toch iedereen.’
‘Dat wil je niet.’
‘Ik begrijp het niet.’
‘Zonder tijd geen geboorte. Geen liefde, geen herinnering. Kan je nog van iemand houden zonder tijd?’
‘Euh… neen…’ 
‘Zonder tijd geen leven.’
‘Ik begrijp het. Dat mag niet.’ 
‘Neen, dat mag niet. De wijzers moeten terug. Waar zijn ze?’
‘Weg.’
‘Waar?’
‘Vernietigd.’
‘Dan is onze tijd voorbij.’

Daar wordt een mens zo blij van...

En die mens in dit geval, ben ik. :-)

Krijg je plots, out of the blue, de vraag van iemand waar je een tijdje nauw mee samengewerkt hebt en - toen het nog mocht - een business trip naar het buitenland mee gemaakt hebt - waar je boeken te vinden zijn.
Simpel lucvos.be. En een paar uur later heeft deze super dame al een paar verhalen verslonden. 

Spiegelbeeld. "Ook goed, maar ik verlangde naar meer."

Hmmm, heel blij. Maar dan: 








Daar word ik dus heeeeel blij van. 

Daarvoor doen we het, meneer. Daarvoor blijven we schrijven, toch!

Happy, very happy!

Blogje ',','


zaterdag, juli 11, 2020

Een vingeroefening in 100 woorden

Zoals ze het bij Hebban zelf zeggen, het is een vingeroefening voor de Harland award die dit jaar voor het eerst samen met Hebban georganiseerd wordt.

Daar ben ik ook al voor bezig, maar zo'n vingeroefening laat ik niet zomaar liggen :-) 

Dus schreef ik dit:


‘Wie loopt daar, mama?’
‘Jouw papa.’
‘Waarom loopt hij weg?’
‘Om jou te redden.’
De stilte is overweldigend. Het intense vuur aan de horizon drijft angstpriemen diep in haar huid.
‘Ik wil hem helpen.’
Tranen storten in het zand, jagen stof door de lucht.
‘Dat is lief.’
‘Wil jij papa niet helpen?’
‘Ik moet bij jou zijn.’
‘En papa?’
De vlammen groeien. Hongerig geraas verjaagt de stilte, droogt haar tranen.
‘Het is zo warm.’
‘Ik weet het, lieverd. Het is bijna voorbij.’
De verre schim lost op, een steekvlam jaagt torenhoog. Dan is het stil.
‘Heeft papa ons gered, mama?’


Stemmen kan - en wordt zeer geapprecieerd - op mijn post op deze pagina, gepubliceerd onder de naam Meriumbe.
Dank!

Een droom die uitkomt...

Schrijven is een hobbie, een passie, een droom. Schrijven doe je veel voor je jezelf. Als uitlaatklep, als tweede leefwereld. Maar als andere mensen dan vinden dat hetgeen je aan het papier toevertrouwt ook best ook is, dan wordt het dubbel leuk! Godijn publishing, organiseerde dit jaar, samen met de Thrilleracademie, Thrillers and more en de Schrijfjuffers een bijzonder leuke schrijfwedstrijd, waarbij vier auteurs een auteurscontract konden winnen. Van een echte novelle, tot 25.000 woorden.
Een kans die ik niet voorbij kon laten gaan!
Dus trokken we op inspiratietocht naar het hoge noorden, naar Troms√ł meer bepaald, om te zien of het noorderlicht een vonk in mijn hoofd kon geven om een winnend verhaal op papier te zetten.
En wel...
Na heel wat schrijven, schrappen, herlezen, herschrijven en twijfelen, heb ik in april mijn verhaal ingeleverd. En werd het bang (nou ja, zo erg was het niet :-) ) afwachten.
Tot op 31 mei het bericht kwam dat de jury eruit was en dat de top 10 bekend was (van de 47 ingezonden verhalen). Super spannend.

Vanaf 2 mei zouden de tien finalisten aangekondigd worden. De hoop was groot, de verwachting klein. Alles was goed. Wat was de vreugde dan ook groot toen ik op dag 1 mijn naam al zag verschijnen! Ik was alvast één van de tien! Super!

Dat kon alvast niet meer stuk. Het was dan ook met opnieuw veel hoop, maar kleine verwachtingen - ik was sowieso al een winnaar - op 27 juni naar het hoge noorden (in Hoorn) trok waar tijdens een super leuke en lekkere High Tea de winnaars bekend gemaakt zouden worden. 

Eerst een heel fijne babbel met jurylid en schrijver Ronald Van Assen en een collega schrijver en dan le moment suprème. De uitreiking van de contracten voor een gedrukt boek of een e-book. Een e-book was ook al goed geweest, maar super groot was mijn vreugde toen Alexander Roessen (ook jurylid) mijn een contract voor een gedrukt boek in mijn handen duwde. Ik was één van de vier!

Yes! Zo blij. Ik zweef nog steeds :-)

Publicatie is 31 oktober en dan zijn ver vertrokken :-) 





zondag, maart 22, 2020

Muziek is een zachte heelmeester...

Misschien geen vaccin, maar een goed muziekje kan het wachten wel verzachten. Enjoy mijn ‘Corona’-playlist…

We are living in a mad world. It may be a sign of the times, and sometimes it feels like we’re on a highway to hell. The times, they are changing, and you may think, we are on a road to nowhere, but keep this in mind: We will survive.
There is always someone saying hello from the other side, someone saying, I’ll be there for you.
And you know, you’ll get by with a little help from my friends, even if they are in the distance. You’re not alone and you never will be.
This is heaven nor hell, this is life, maybe not as we know it, but trust me, when It’s all over, we will all still be alive and kicking, we will be stronger, we will be better.  
  
We now see so many true colors of so many beautiful people. True heroes, that will fix you. We are wishing well to all those that help us get through this once in a lifetime challenge.
We all hope that the end is just around the corner. We may still have to wait. We have to stop for a bit. Wait for the eye in the sky to turn. But this is not the final countdown. This is not a white flag, no surrender. This is a new gold dream. This is a new beginning. Lots of good things are coming through the barricades. Can you feel it. It’s a new dawn.  The best is yet to come.



Save a prayer for all those that only have begun to fight. Say a little prayer for those that fight for our right to party, for those that fight for your freedom, for those that give it all.

No one knows for sure when this will end. It might seem like we’re waiting for the hammer to fall but when this is over we will be coming undone in a different world. Are you ready for that? Listen to the sound of silence, open your heart, be there for each other.

Keep the faith, when this is over, you will see again, it’s a beautiful day. Keep yourself alive, you will sing j’aime la vie, you will shout, you will again be dancing in the streets.

Together, we can make it. As one, we will survive. The show must go on, the show will go on. Hold on. We will rock you again. Soon we will say, that was yesterday.




woensdag, augustus 08, 2018

Iedereen kan een bestseller schrijven...

of toch niet helemaal...

Probeer deze site eens: https://www.plot-generator.org.uk, hier kan je, door het eenvoudig ingeven van een paar keywords, of door ze random te laten kiezen - nog beter ;-) - een super verhaal schrijven dat echt leest als een trein...

Als een trein die staakt, oververhit is, dreigt stil te vallen of aan het ontsporen is, maar het leest als een trein :-)

Hieronder het resultaat van een prachtige random keuze. Zo makkelijk is het... niet?


https://www.plot-generator.org.uk/29w6lcto/selfish-molly-humble.html

zaterdag, augustus 04, 2018

Me very happy...

Me very happy: http://www.lucvos.be/#spiegelbeeld op nummer 10 in de top 150 van 'Top Gratis Boeken' van iBooks.
Gratis, indeed, maar desalnietteplus bijzonder leuk. ;-)
En 'De Klank van Rood' op 92.
Mijn dag is al helemaal goed :-)



zaterdag, juni 30, 2018

Queen still rocks...

Queen & Adam Lambert in het Sportpaleis. Een must see voor elke recht-geaarde Queen fan, al is het natuurlijk niet meer compleet sinds Freddie Mercury ons in 1991 veel te vroeg verlaten heeft.
Een aantal jaren geleden hebben Brian May & Roger Taylor al eens een paar pogingen gedaan om de draad terug op te pakken door samen met Paul Rodgers van Free (All right now) enkele tournees te doen en die waren ok, maar ook niet meer dan dat. De liedjes van Queen blijven moeiteloos overeind, maar Paul Rodgers is helemaal geen Freddie Mercury, niet qua stem, niet qua uitstraling, niet qua flair, dus het bleek al wel snel dat dit niet de succesformule was.
Maar toen Brian & Roger een aantal jaren geleden Adam Lambert tegen het lijf liepen op American Idol was er een chemistry die nog steeds vonken geeft.
Vanaf de eerste tonen was het duidelijk dat de songs van Queen krachtiger zijn dan ooit, de meezingers zorgen ervoor dat de hele zaal de volgende ochtend zonder stem zit, en show was af, indrukwekkend, compleet, vol met de nieuwste technieken, maar nooit zonder de aandacht voor de songs te verliezen.
'I ain't no Freddie' zei Adam Lamber op vrijdagavond 29 juni het volle Sportpaleis, maar dat was dan ook nooit de bedoeling. Hij brengt de songs, de tijdloze en alles overwinnende klassiekers met zoveel bravoure en met een stem die alle hoogtes en laagtes moeiteloos aankan dat de hele zaal uit zijn dak ging.
Het was een succes en als ze nog eens terugkomen - al liet Brian May uitschijnen dat het wel eens de laatste keer kon zijn, wat we hopen dat niet het geval is - dan zijn we er zeker weer bij!

Blogje ',','







Alleen in het Westen

Net mijn voorlaatste boek nog eens 'van 't schap genomen' en herlezen en ik - in alle bescheidenheid uiteraard  - toegeven dat ik er toch wel fier op ben 

Meer op www.lucvos.be/#alleen

zaterdag, juni 23, 2018

Graspop, de hoogmis van de metal


En van het soms iets lichtere genre, al moet het gezegd, er zijn geen bands die geen stevige gitaren bij zich hebben of een zanger die af en toe eens bijzonder stevig kan uithalen.
Maar dat is natuurlijk waar de bezoekers voor komen, bezoekers uit alle landen, uit alle regionen, uit alle geledingen van de samenleving, met één gemeenschappelijke liefde: rock, till we drop.
Het was de eerste keer dat we naar Graspop trokken en het moet gezegd, het was een bijzondere meevaller. Het weer was net dat ietsje minder, maar ik denk dat we de laatste maanden een beetje bedorven zijn door de niet aflatende zomer in de lente en dat we te goed gewoon zijn. Want slecht was het alleszins niet, soms een beetje fris, maar misschien is dat nog beter dan de hele dag 30° op je knikker, gecombineerd met pintjes en toch weinig mogelijkheid om te zitten - buiten op de grond natuurlijk - en dat kan wel eens verkeerd aflopen.
Soit, dat heeft het niet gedaan, toch niet voor ons, wel voor enkele onfortuinlijken die het een goed idee vonden om te gaan crowdsurfen, maar op √©√©n of ander punt toch hebben moeten vaststellen dat de mensenmassa hen niet tijdig zag komen of hun met bier en fastfood bezwaarde lichaam niet konden torsen en hen de afstand tussen de hoofden van de mensen en de grond met hoge snelheid lieten overbruggen. 
Maar de muziek was goed. We hebben niet alles gezien, maar wat we gezien hebben was wel de moeite. Ik ken niet alle groepen die we gezien hebben, bij het aantal was het de eerste keer dat ik er van hoorde, maar mijn hoogtepunten waren wel duidelijk:
  • Shinedown: stevige, gebalde rock, met een zanger die er duidelijk zin in had en op een gegeven moment besliste om zijn podium te verlaten en - Mozes-gewijs - een tochtje door het publiek te maken. Waarbij wij net op de scheiding stonden waar hij voorbij kwam en wij hem zelfs hadden kunnen aanraken. Los van deze mega leuke ‘jump on 3’ momentje is hun muziek ook gewoon super goed. Meezingers en stevige rock, zoals het moet. We hadden ze al eens gezien in het voorprogramma van Iron Maiden een tijd geleden, maar nu waren ze nog beter.
  • Jonathan Davis, aka de zanger van Korn. In zijn rol bij Korn hadden we hem al 3 keer gezien, solo de eerste keer, maar ook dit viel best te pruimen. Stevige songs, goeie ritmes. Zoals het hoort. Al maken we ons wel wat zorgen over zijn gezondheid, want tussen elke liedje moest hij naar zuurstof happen. Wat me toch niet zo gezond lijkt...
  • Wat mij bij het tweede hoogtepunt brengt: de oude rockers van Iron Maiden. Een show die gewoon af is, vol met visuele effecten, en een zanger / piloot die er bijzonder veel zin in had en nog zeer goed bij stem is en het hele podium talloze keren gekruist heeft. 
  • Ghost: het blijven specialekes, maar zo zijn er wel meer en hun muziek is gewoon bijzonder aanstekelijk en goed. De show met de maskers is onderdeel van het geheel, is niet echt een meerwaarde naar mijn gevoel, maar het blijft goed. 
  • Net zoals die andere gemaskerde ‘gekken’ van Avatar. Iets harder, maar niet minder gek en niet minder goed.
  • Volbeat: wat moet ik daar over zeggen: ze hadden er ook heeeel veel zin in, de man kan bijzonder goed zingen, de liedjes zijn even stevig als aanstekelijk en de wei wou zeer goed mee. 
  • A perfect Circle: de laatste groep die we zondagavond gezien hebben, de show is niet het belangrijkste, maar ik blijf de muziek bijzonder goed vinden. En live is het nog beter dan op plaat, gewoon de max. 
  • Marylin Manson: hij is wie hij is, hij blijft wie hij blijft, maar hij had er wel wat zin in
  • Diablo Boulevard: achteraf is gebleken dat dit wellicht de laatste keer was dat we hen konden zien, en ze waren goed, zelfs zo vroeg op de dag had Alex Agnew de wei al mee. Chapeau
  • Tessarect: speciaal maar wel ok.
  • Fleddie Melculy: iets te hard voor mijn goesting, maar dat de mensen een thuismatch speelden en dat er veel fans waren, was ook wel duidelijk. Ze pasten perfect op de Jupiler Stage.
Ok waren er ook een hele reeks groepen, en een aantal waren - naar mijn bescheiden mening - wat minder, maar ook dat is hen vergeven. Wellicht ligt het aan mij, maar ik kan Axl Rose eigenlijk niet meer goed bezig zien. Slash blijft één van de meesters van het gitarenbeheersras, maar zijn zanger hoeft voor mij niet meer. En Ozzy, wel Ozzy is Ozzy. Menig keer vals zingend, maar hij blijft een fenomeen en je moet hem gezien hebben. En oh ja, Pirates of the Carribean Johnny Depp stond ook samen met Alice Cooper en Steve Perry op het podium en bracht een verdienstelijke zang en gitaarpartij bij Hollywood Vampires - en trok duidelijk heel wat vrouwelijke bezoekers :-)

Het was leuk, zeer leuk, en misschien wel voor herhaling vatbaar. 

Blogje ‘,’,’













dinsdag, mei 15, 2018

Ik Besta



Nog eentje om het af te leren... 
Nummer 44, gratis en voor niets te lezen via www.lucvos.be. Veel leesplezier!


donderdag, december 03, 2015

Millésime Sardine III - Gevallen Maan

Goed nieuws, de ‘Mill√©sime Sardine’ trilogie is klaar en ‘Gevallen Maan’, het derde deel is voor jullie beschikbaar om gelezen te worden! 

Dit is het derde en laatste deel van de 'Millésime Sardine trilogie', waarin Inspecteur Anne Verelst op zoek gaat naar de finale antwoorden. Ze probeert haar leven weer een stukje op te bouwen, de draad op te pakken van relaties die bruusk verstoord werden en tracht uit te zoeken wie van haar vrienden nog wel of niet te vertrouwen is.

Anne gaat koortsachtig op zoek naar sporen om die maffiose Rus achter de tralies te krijgen, hetgeen een heel stuk moeilijker blijkt te zijn dan gedacht. Als zij dan ook nog zelf het doelwit wordt van de lange reeks van huurmoordenaars wordt het helemaal moeilijk om overeind te blijven. 

Zal Anne erin slagen om haar belagers voor te blijven en de opdrachtgever te stoppen, wie staat aan haar kant en wat als de maan toch valt?

Deze en andere antwoorden zijn te vinden in dit derde deel van de ‘Mill√©sime Sardine trilogie. ‘Gevallen Maan’ beantwoordt de vragen die open gebleven zijn in de vorige delen en neemt je in sneltreinvaart mee langs een reeks gebeurtenissen die de hoofdrolspelers buiten adem slaan. 

Het schrijven van dit verhaal heeft mij heel veel plezier gebracht, ik hoop dat het lezen van dit verhaal jullie evenveel deugd doet. En hopelijk kijk je nooit meer op dezelfde manier naar de maan ;-)

Mocht je interesse hebben om dit verhaal te lezen, dan kan dit op een aantal manieren:
  • online via www.lucvos.be of rechtstreeks in de e-bookstores van AppleAmazonSmashwords
  • In goede oude gedrukte vorm (524 blz.) via mij voor de vriendenprijs van 20 EURO. Wens je een exemplaar, laat mij dan even iets weten, ik bezorg je alle gegevens hoe je kan bestellen en hoe ik het boek zal bezorgen. (of rechtstreeks via Lulu.com (maar dan is het duurder :-)
Wens je deel I en of deel II ook nog te bestellen, dan kan dit zeker. (Deel I kost 18 EURO, deel II 20 EURO.)  

Laat het mij even weten en ik zorg voor de rest. Alvast hartelijk dank voor jullie blijvende steun en enthousiasme. Ik vind het schrijven nog altijd superleuk, ik hoop dat jullie van het lezen hetzelfde zeggen :-)

  
  
Groetjes,

Luc