Hip hip hoera
Mijn template doet het terug, ik had de hoop al bijna opgegeven, maar ik kan dus weer alles aanpassen. Dank je wel Blogger :-)
Blogje ',','
The life and times of a tiny little blog on his never ending quest for happyness.
zaterdag, mei 31, 2003
vrijdag, mei 30, 2003
Waar is de tijd ?
Dat ik met de familie regelmatig in Bokrijk ging spelen.
Vandaag met onze Bram in Bokrijk geweest. Maar niet van 's morgens. We waren dit eigenlijk helemaal niet van plan. Eerst naar de Ardennen afgezakt vanmorgen, is eens iets anders dan altijd de zee. De loop van de Ninglinspo gevolgd. Heel mooi en rustgevend. En heel populair, want ook een collega van mijn vrouw en de ouders van een jongetje dat bij Bram in de klas zit, waren daar.
Dan ons favoriete restaurant op vakantie opgezocht : een picnic in de openlucht. Een tafeltje, een paar stoeletjes, en smullen maar. Dat smaakt eens zo goed, midden de ongerepte (nou ja) natuur. Ook onze Bram geniet daar echt van.
En dan naar het eigenlijke doel van onze reis : Coo. En dat viel eigenlijk tegen. Veel te veel volk, niet veel te zien. En dan nog de regen die plots met bakken uit de hemel viel. Niet zo leuk dus. En net toen we met een treintje door het dierenreservaat wilden rijden, werd dit vehikel bestormd door een bende losgelaten Waalse jongeren (wellicht op schoolreis), waardoor we gewoon geen plaats meer hadden. Noppes dus.
En wij dus maar naar huis. Tot we onderweg het idee kregen om naar Bokrijk te gaan, is maar een kleine omweg als van Luik over Hasselt naar Antwerpen rijdt. Het voelde vreemd : ik heb even moeten rondkijken en zag me zo bijna dertig jaren geleden van de ene schuifaf naar de andere lopen. Van de ene schommel naar de volgende. Ravotten en rondlopen en 's avonds doodmoe zijn (en behoorlijk vuil).
Er is heel wat veranderd in Bokrijk, het vliegtuig is weg (de attraktie van het park vroeger) en er zijn heel wat dingen bijgekomen, maar toch herkende ik het nog helemaal. Die oude barak waar we met de school onze boterhammekes opaten, de klimrekken, de hoge schuifaffen (of hoe heet dat ?) Het was vreemd, mijn nageslacht daar hetzelfde zien doen als ikzelf zovele jaren geleden. Geschiedenis herhaalt zich zeggen ze, en ik denk dat dat klopt. Maar dat wil ook zeggen - denk ik/vrees ik - dat ik oud aan het worden ben. Dat de tijd snel gaat. En dat ik hem goed moet gebruiken. En niet mijn leven moet verdoen met mij dik zitten maken in dingen waar ik niets aan kan veranderen, maar mijn leven in handen moet nemen en houden en mijn eigen weg maken. En genieten van het leven, zoveel ik kan. Voor je het weet, is het voorbij en als dat moment komt, wil ik kunnen zeggen dat ik er van genoten heb. En ik geloof wel in een leven na de dood (of toch in iets), maar aangezien ik niet weet wat het is, kan ik nu ook niets aan voorbereiden. Dus ga ik er nu van genieten. Wat vanmorgen wel een beetje tegenviel, de twee flessen wijn van gisteren waren nog niet helemaal verteerd, maar nu ben ik weer tip top in orde.
Carpe diem, pluk de dag. Dat is wat ik zal doen ook.
Blogje ',','
Dat ik met de familie regelmatig in Bokrijk ging spelen.
Vandaag met onze Bram in Bokrijk geweest. Maar niet van 's morgens. We waren dit eigenlijk helemaal niet van plan. Eerst naar de Ardennen afgezakt vanmorgen, is eens iets anders dan altijd de zee. De loop van de Ninglinspo gevolgd. Heel mooi en rustgevend. En heel populair, want ook een collega van mijn vrouw en de ouders van een jongetje dat bij Bram in de klas zit, waren daar.
Dan ons favoriete restaurant op vakantie opgezocht : een picnic in de openlucht. Een tafeltje, een paar stoeletjes, en smullen maar. Dat smaakt eens zo goed, midden de ongerepte (nou ja) natuur. Ook onze Bram geniet daar echt van.
En dan naar het eigenlijke doel van onze reis : Coo. En dat viel eigenlijk tegen. Veel te veel volk, niet veel te zien. En dan nog de regen die plots met bakken uit de hemel viel. Niet zo leuk dus. En net toen we met een treintje door het dierenreservaat wilden rijden, werd dit vehikel bestormd door een bende losgelaten Waalse jongeren (wellicht op schoolreis), waardoor we gewoon geen plaats meer hadden. Noppes dus.
En wij dus maar naar huis. Tot we onderweg het idee kregen om naar Bokrijk te gaan, is maar een kleine omweg als van Luik over Hasselt naar Antwerpen rijdt. Het voelde vreemd : ik heb even moeten rondkijken en zag me zo bijna dertig jaren geleden van de ene schuifaf naar de andere lopen. Van de ene schommel naar de volgende. Ravotten en rondlopen en 's avonds doodmoe zijn (en behoorlijk vuil).
Er is heel wat veranderd in Bokrijk, het vliegtuig is weg (de attraktie van het park vroeger) en er zijn heel wat dingen bijgekomen, maar toch herkende ik het nog helemaal. Die oude barak waar we met de school onze boterhammekes opaten, de klimrekken, de hoge schuifaffen (of hoe heet dat ?) Het was vreemd, mijn nageslacht daar hetzelfde zien doen als ikzelf zovele jaren geleden. Geschiedenis herhaalt zich zeggen ze, en ik denk dat dat klopt. Maar dat wil ook zeggen - denk ik/vrees ik - dat ik oud aan het worden ben. Dat de tijd snel gaat. En dat ik hem goed moet gebruiken. En niet mijn leven moet verdoen met mij dik zitten maken in dingen waar ik niets aan kan veranderen, maar mijn leven in handen moet nemen en houden en mijn eigen weg maken. En genieten van het leven, zoveel ik kan. Voor je het weet, is het voorbij en als dat moment komt, wil ik kunnen zeggen dat ik er van genoten heb. En ik geloof wel in een leven na de dood (of toch in iets), maar aangezien ik niet weet wat het is, kan ik nu ook niets aan voorbereiden. Dus ga ik er nu van genieten. Wat vanmorgen wel een beetje tegenviel, de twee flessen wijn van gisteren waren nog niet helemaal verteerd, maar nu ben ik weer tip top in orde.
Carpe diem, pluk de dag. Dat is wat ik zal doen ook.
Blogje ',','
dinsdag, mei 27, 2003
De knuddecup
Dit is echt iets voor die Ollanders : een Knuddecup, een seutekeswedstrijd, een oenewappersbeker, etc.
Blogje ',','
Dit is echt iets voor die Ollanders : een Knuddecup, een seutekeswedstrijd, een oenewappersbeker, etc.
Blogje ',','
The receptiegirls have (almost) left the building
En we zullen ze missen : ons Tina, ons Caroline en al een tijdje niet meer aan de receptie, maar daarom niet minder gemist : ons Amelie. Veel meer dan een receptie waren de meiden : het gezicht van Planet waren ze voor de klanten die op bezoek kwamen. Voor de leveranciers die op bezoek kwamen. Menigeen heeft ons benijd omdat we zulk een geweldige receptiegirls hadden. Met meer dan het gezicht alleen dat mocht gezien worden ('k hoop dat ik nu niet voor sexist worden uitgescholden
).
Een begroeting die altijd vriendelijk was, altijd tijd voor een praatje, maar ook altijd klaar om de telefoon gewillig op te nemen, ook al stond die roodgloeiend omdat er weer ergens iets stuk was (mijn verantwoordelijkheid nota bene, maar nooit een kwaad woord over gehoord). Uitgescholden worden aan de telefoon en toch nog vriendelijk blijven (toch terwijl de klanten het hoorden ;-).
Maar ook en vooral : prettig gestoord, altijd goed voor een grapje of voor wat fun. Zeker samen met Carlos, nog zo'n schitterend figuur die dra niet meer tot het Planet-dom zal behoren. Niemand trouwens, mocht dat een troost zijn. Dus moeten we er voor zorgen dat we in Vilvoorde die prettig gestoorde mentaliteit ook ingang doen vinden. Al moeten we het er in kloppen.
En nu, vanaf morgenvroeg wordt de telefoon doorgeschakeld naar Vilvoorde. Vanaf woensdagavond zullen Tina en Caroline niet meer op Planet werkzaam zijn. We zullen hen missen, zeker weten, maar ik heb zo'n vermoeden dat we hen nog wel zullen terugzien. Woensdagavond is er een passend afscheid met een groot feest. Ik kan spijtig genoeg niet komen wegens literaire en familiale verplichtingen, maar ik zal woensdagavond zeker gepast afscheid nemen van deze schitterende dames. :-)))))
Het ga jullie goed en keep in touch !
Blogje ',','
En we zullen ze missen : ons Tina, ons Caroline en al een tijdje niet meer aan de receptie, maar daarom niet minder gemist : ons Amelie. Veel meer dan een receptie waren de meiden : het gezicht van Planet waren ze voor de klanten die op bezoek kwamen. Voor de leveranciers die op bezoek kwamen. Menigeen heeft ons benijd omdat we zulk een geweldige receptiegirls hadden. Met meer dan het gezicht alleen dat mocht gezien worden ('k hoop dat ik nu niet voor sexist worden uitgescholden
Een begroeting die altijd vriendelijk was, altijd tijd voor een praatje, maar ook altijd klaar om de telefoon gewillig op te nemen, ook al stond die roodgloeiend omdat er weer ergens iets stuk was (mijn verantwoordelijkheid nota bene, maar nooit een kwaad woord over gehoord). Uitgescholden worden aan de telefoon en toch nog vriendelijk blijven (toch terwijl de klanten het hoorden ;-).
Maar ook en vooral : prettig gestoord, altijd goed voor een grapje of voor wat fun. Zeker samen met Carlos, nog zo'n schitterend figuur die dra niet meer tot het Planet-dom zal behoren. Niemand trouwens, mocht dat een troost zijn. Dus moeten we er voor zorgen dat we in Vilvoorde die prettig gestoorde mentaliteit ook ingang doen vinden. Al moeten we het er in kloppen.
En nu, vanaf morgenvroeg wordt de telefoon doorgeschakeld naar Vilvoorde. Vanaf woensdagavond zullen Tina en Caroline niet meer op Planet werkzaam zijn. We zullen hen missen, zeker weten, maar ik heb zo'n vermoeden dat we hen nog wel zullen terugzien. Woensdagavond is er een passend afscheid met een groot feest. Ik kan spijtig genoeg niet komen wegens literaire en familiale verplichtingen, maar ik zal woensdagavond zeker gepast afscheid nemen van deze schitterende dames. :-)))))
Het ga jullie goed en keep in touch !
Blogje ',','
maandag, mei 26, 2003
Een mogelijke miss in de familie
Gisteren bij mijn moeder viel ik bijna achterover van verbazing toen ik in de krant las dat mijn achternichtje bij de 20 finalistes is voor Miss Limburg. Als ze hier de finale wint, gaat ze naar de Miss Belgie verkiezing. Wow, ongelooflijk, geweldig man. ;-) Dat het een knappe meid is, staat al langer vast, dat ze hier aan ging meedoen, een groot geheim.
Nu moet ik wel toegeven dat ik mijn achterneefjes en nichtjes eigenlijk niet goed ken. Ik heb een behoorlijk grote familie en zie ze om de 3 jaar op familiefeesten of begrafenissen. En op die laatste gebeurtenis komt die generatie meestal nog niet mee. Maar desalniettemin voelde ik me toch een klein beetje fier dat zij tot mijn familie behoort.
En oh ja : hoe heet ze ? Karen Schreurs (in de krant stond wel verkeerdelijk Karin, maar het is dus Karen). De aandacht ging echter vooral uit naar Karen Marchal, dochter van Paul en zus van Ann, maar het deed me toch wel iets mijn achternichtje daar te zien staan. Wie weet, binnenkort een miss Belgie in de familie. Dan mag ze mijn boek promoten
.
En by the way : Karen staat op de laatste rij, derde van rechts.
Blogje ',','
Gisteren bij mijn moeder viel ik bijna achterover van verbazing toen ik in de krant las dat mijn achternichtje bij de 20 finalistes is voor Miss Limburg. Als ze hier de finale wint, gaat ze naar de Miss Belgie verkiezing. Wow, ongelooflijk, geweldig man. ;-) Dat het een knappe meid is, staat al langer vast, dat ze hier aan ging meedoen, een groot geheim.
Nu moet ik wel toegeven dat ik mijn achterneefjes en nichtjes eigenlijk niet goed ken. Ik heb een behoorlijk grote familie en zie ze om de 3 jaar op familiefeesten of begrafenissen. En op die laatste gebeurtenis komt die generatie meestal nog niet mee. Maar desalniettemin voelde ik me toch een klein beetje fier dat zij tot mijn familie behoort.
En oh ja : hoe heet ze ? Karen Schreurs (in de krant stond wel verkeerdelijk Karin, maar het is dus Karen). De aandacht ging echter vooral uit naar Karen Marchal, dochter van Paul en zus van Ann, maar het deed me toch wel iets mijn achternichtje daar te zien staan. Wie weet, binnenkort een miss Belgie in de familie. Dan mag ze mijn boek promoten
En by the way : Karen staat op de laatste rij, derde van rechts.
Blogje ',','
De keuze van het stoomstrijkijzer
Stel je het volgende tafereel voor : vijf mannen, tussen de 20 en 35 jaar. Werkzaam als IT-ers bij een ISP. Een tof team, harde werkers, maar af en toe tijd voor een praatje. En waar gaat dat dan over ? Nieuwe pc's ? Auto's ? Muziek ? Vrouwen ? De nieuwste hit van Madonna ?
Neen, neen en nog eens neen. Waar dan wel ?
Wat anders als : wat is nu het beste strijkijzer ? Een stoomstrijkijzer met apart reservoir of een gewoon stoomstrijkijzer of een gewoon strijkijzer. Logisch toch ?
Hilarisch ja. Dit is echt waar, en geen zwans : vanmiddag ging de discussie in mijn groep over dit eigenste onderwerp. Tot iedereen besefte dat dit eigenlijk toch wel behoorlijk gek was en we allemaal bijna onder onze stoel van het lachen lagen. Gelukkig waren er geen vrouwen die dit gehoord hebben, anders hadden we dit tot het einde onzer dagen moeten horen. En nu waarschijnlijk ook :-O
Je had het moeten horen, niet te doen, niet te doen :-)
Blogje ',','
Stel je het volgende tafereel voor : vijf mannen, tussen de 20 en 35 jaar. Werkzaam als IT-ers bij een ISP. Een tof team, harde werkers, maar af en toe tijd voor een praatje. En waar gaat dat dan over ? Nieuwe pc's ? Auto's ? Muziek ? Vrouwen ? De nieuwste hit van Madonna ?
Neen, neen en nog eens neen. Waar dan wel ?
Wat anders als : wat is nu het beste strijkijzer ? Een stoomstrijkijzer met apart reservoir of een gewoon stoomstrijkijzer of een gewoon strijkijzer. Logisch toch ?
Hilarisch ja. Dit is echt waar, en geen zwans : vanmiddag ging de discussie in mijn groep over dit eigenste onderwerp. Tot iedereen besefte dat dit eigenlijk toch wel behoorlijk gek was en we allemaal bijna onder onze stoel van het lachen lagen. Gelukkig waren er geen vrouwen die dit gehoord hebben, anders hadden we dit tot het einde onzer dagen moeten horen. En nu waarschijnlijk ook :-O
Je had het moeten horen, niet te doen, niet te doen :-)
Blogje ',','
Probleempje met mijn blog
Voor zij die zouden opgemerkt hebben dat de quotes en definities van de dag (evenals de link van de dag) ongewijzigd blijft : het is niet mijn fout ;-). Er is iets mis met de template die ik gebruik : ze is leeg. Maar toch blijft ze staan zoals ze is. En als ik ze helemaal opnieuw maak (van mijn backup, als goede it-er heb ik natuurlijk een backup), dan blijft ie toch nog de oude geven. Dus voorlopig geen wijzigingen aan de template, enkel wat verhaaltjes. Case geopend bij blogspot, ben eens benieuwd wanneer hier reactie op gaat komen.
Blogje ',','
Voor zij die zouden opgemerkt hebben dat de quotes en definities van de dag (evenals de link van de dag) ongewijzigd blijft : het is niet mijn fout ;-). Er is iets mis met de template die ik gebruik : ze is leeg. Maar toch blijft ze staan zoals ze is. En als ik ze helemaal opnieuw maak (van mijn backup, als goede it-er heb ik natuurlijk een backup), dan blijft ie toch nog de oude geven. Dus voorlopig geen wijzigingen aan de template, enkel wat verhaaltjes. Case geopend bij blogspot, ben eens benieuwd wanneer hier reactie op gaat komen.
Blogje ',','
zondag, mei 25, 2003
Dat was op het nippertje
Eurovisiesongfestival bijna gewonnen door Belgie. Het had zo mooi kunnen zijn als Zweden ons slechts 3 puntjes gegeven had (of zo iets), maar het heeft niet mogen zijn. Het politieke gehalte was een stuk lager dan vorig jaar, maar was toch nog aanwezig en heeft ons eigenlijk genekt. Maar soit, de beste heeft gewonnen zeker. Ik heb trouwens het nummer van Belgie nog niet gehoord, heb tijdens meer dan de helft van de nummer liggen slapen.
Ik was nog te zeer onder de indruk van mijn eerste auteursbijeenkomst bij Kramat, de uitgeverij van mijn boek dat in september uitkomt. Meriumbe. (nog maar wat reclame maken he).
Mijn eerste kans om van gedachten te wisselen met de schrijvers die 'het al gemaakt hebben'. Een John Vermeulen die riant kan leven van zijn boeken. Johan Deseyn, mijn favoriete (na Stephen King) horror auteur. En anderen die meer of minder met hun beide voeten op de grond stonden of meer op artistieke hoogtes zweefden. Een speciaal volkje die schrijvers, moet ik zeggen. Niet verkeerd bedoeld hoor, maar het is een artistieke wereld waar ik tot nog toe niet in thuis was, en waar ik een beetje zal moeten wennen. Maar soit, het was wel leuk. Ik kan niet wachten tot mijn boek uitgegeven wordt en ik er zelf echt bij hoor. Tot ik zelf weet hoe het voelt om genadeloos afgekraakt te worden door een recenscent die mijn boek de grond in boort zonder het echt gelezen te hebben, tot ik weet hoe het is om uren op de boekenbeurs te zitten wachten tot er misschien eens iemand een exemplaar wil kopen en laten signeren. Lijkt me geweldig.
Mijn eerste stappen in auteursland. Ze vielen zeer goed mee, ze smaakten naar meer, en als ik de commentaren van mijn uitgevers op mijn boek mag geloven, dan zal dat ook nog wel meevallen.
Blogje ',','
Eurovisiesongfestival bijna gewonnen door Belgie. Het had zo mooi kunnen zijn als Zweden ons slechts 3 puntjes gegeven had (of zo iets), maar het heeft niet mogen zijn. Het politieke gehalte was een stuk lager dan vorig jaar, maar was toch nog aanwezig en heeft ons eigenlijk genekt. Maar soit, de beste heeft gewonnen zeker. Ik heb trouwens het nummer van Belgie nog niet gehoord, heb tijdens meer dan de helft van de nummer liggen slapen.
Ik was nog te zeer onder de indruk van mijn eerste auteursbijeenkomst bij Kramat, de uitgeverij van mijn boek dat in september uitkomt. Meriumbe. (nog maar wat reclame maken he).
Mijn eerste kans om van gedachten te wisselen met de schrijvers die 'het al gemaakt hebben'. Een John Vermeulen die riant kan leven van zijn boeken. Johan Deseyn, mijn favoriete (na Stephen King) horror auteur. En anderen die meer of minder met hun beide voeten op de grond stonden of meer op artistieke hoogtes zweefden. Een speciaal volkje die schrijvers, moet ik zeggen. Niet verkeerd bedoeld hoor, maar het is een artistieke wereld waar ik tot nog toe niet in thuis was, en waar ik een beetje zal moeten wennen. Maar soit, het was wel leuk. Ik kan niet wachten tot mijn boek uitgegeven wordt en ik er zelf echt bij hoor. Tot ik zelf weet hoe het voelt om genadeloos afgekraakt te worden door een recenscent die mijn boek de grond in boort zonder het echt gelezen te hebben, tot ik weet hoe het is om uren op de boekenbeurs te zitten wachten tot er misschien eens iemand een exemplaar wil kopen en laten signeren. Lijkt me geweldig.
Mijn eerste stappen in auteursland. Ze vielen zeer goed mee, ze smaakten naar meer, en als ik de commentaren van mijn uitgevers op mijn boek mag geloven, dan zal dat ook nog wel meevallen.
Blogje ',','
vrijdag, mei 23, 2003
Zin in een biertje ?
En je weet niet welk ? Neem hier een kijkje, dan kan je zeker je keuze maken.
Je vindt er denk ik ongeveer elk bier dat je kan bedenken en onze Duvel komt er natuurlijk behoorlijk goed uit, veel beter dan een Heineken. Wat natuurlijk niet te vergelijken is, maar toch.
Blogje ',','
En je weet niet welk ? Neem hier een kijkje, dan kan je zeker je keuze maken.
Je vindt er denk ik ongeveer elk bier dat je kan bedenken en onze Duvel komt er natuurlijk behoorlijk goed uit, veel beter dan een Heineken. Wat natuurlijk niet te vergelijken is, maar toch.
Blogje ',','
Abonneren op:
Posts (Atom)